Romantyczne malarstwo kwestionowało oświeceniowe metody naukowego podejścia do człowieka i otaczającego go świata. Artyści tworzący malarstwo romantyczne szczerze wierzyli, iż świat dzieli się na to, co fizyczne i widzialne oraz na równie dla nich ważny pierwiastek duchowy niemożliwy do poznania za pomocą zmysłów i aparatury badawczej. Malarstwo tego okresu nie posiada sztywno określonych ram kompozycyjnych ani też ściśle określonej tematyki. Analiza prac głównych artystów reprezentujących malarstwo romantyczne pozwala na wyróżnienie kilku charakterystycznych cech wspólnych zdecydowanej większości obrazów tego okresu. Na obrazach romantycznych zauważamy kontrastowy światłocień, niezwykle bogaty koloryt jak również miękki modelunek postaci i pejzaży. Malarstwo tego okresu podkreśla również wartość fakturalną płótna oraz stara się dynamizować tworzone kompozycje. Częstymi tematami poruszanymi przez malarstwo romantyczne jest samotność człowieka i jego rozterki duchowe. Obrazy tego okresu przedstawiają naprzykład samotnego mężczyznę stojącego nad skalistym urwistym brzegiem morza.
© Copyright by Kilka słów na temat malarstwa 2010