Mając na uwadze, iż głównym przeznaczeniem malarstwa w okresie starożytnego Egiptu było przekazywanie znaczeń religijnych nie dziwi, iż kolory miały ściśle przypisane znaczenia. Skojarzenia pomiędzy kolorami a znaczeniami mistycznymi stosowane przez malarstwo tego okresu były w większości czytelne dla wszystkich mających kontakt z tymi przedstawieniami. Kolor czarny utożsamiany był jednoznacznie z ziemią, jako dawczynią życia. Przeciwnością dla czerni ziemi był kolor pustyni, który malarstwo staroegipskie uważało za kolor przynależny bezpłodnemu bóstwu, jakim był Set. Natomiast biel poprzez odniesienie do świtu oznaczała uwolnienie od wpływu złych duchów nieprzyjaznych człowiekowi. Opisywane malarstwo rezerwowało kolor złoty dla podkreślenie niezniszczalnego i wiecznego charakteru ciał bogów. W malarstwie tym nie znajdziemy jednak przedstawień zachodzącego czerwonego słońca oraz zachmurzonego nieba. Według systemu, jaki obowiązywał to malarstwo były to sceny nieczyste kojarzone z działaniem demonów przynoszących zamęt i zniszczenie ludziom.
© Copyright by Kilka słów na temat malarstwa 2010